السّلام پديد آمد ناسخ شريعت موسى ؛ و وصى شمعون الصّفاء بود ، و همچنين چون دور عيسى به هفت امام تمام شد ، از پس او محمّد رسول اللّه صلّى اللّه عليه و سلّم پديد آمد و شريعتى ديگر نهاد ناسخ شريعت عيسى ؛ و وصىّ او على بن ابى طالب بود ، و بعد از او حسن ، و بعد از او حسين ، و از پس او امام چهارم على بن الحسين زين العابدين ، و از پس او امام پنجم محمّد باقر ، و از پس او امام ششم جعفر صادق ، و بعد از او امام هفتم اسمعيل بن جعفر بود ، و دور محمّدى به دو تمام شد ؛ و هلمّ جرّا تا بدين امام رسد كه والى مصر است . و زعم ايشان آنست كه در هرعصرى امامى معصوم از همه وجوه خلل و خطل [ باشد ] تا در همه احوال ، رجوع با او كنند در تأويلات ظاهر و حلّ مشكلات و غوامض از او ، به نص كردن رموز و اشارات قرآن و بيان شرايع و اركان و احكام . معرفت جليل و دقيق از حقايق احكام و دقايق بواطن اسرار ممكن نيست مگر به قول او كه فرق ميان او و پيغمبر وحى باشد . و هرگز عالم بىچنين امامى نبودست ، و هركه امام بود پدر او امام بوده باشد ، و پدر پدر او هلمّ جرّا تا به آدم عليه السّلام . و ممكن نباشد كه امام وفات كند [ الّا ] بعد از آنكه پسر او را كه امام من بعد او خواهد بود ولادت بوده باشد ، يا از صلب او جدا شده ؛ و معنى آيت ذُرِّيَّةً بَعْضُها مِنْ بَعْضٍ « * » و فحوى آيت وَ جَعَلَها كَلِمَةً باقِيَةً فِي عَقِبِهِ « * * » اينست . چون بر ايشان حجّت آوردند به حسن بن على عليهما السّلام كه به اتّفاق همهء شيعه امام بود و فرزند او امام نبود ، گفتند امامت او مستودع بود ، يعنى غيرثابت و آن را عاريت داشت ، و امامت حسين مستقر ، و آيت فَمُسْتَقَرٌّ وَ مُسْتَوْدَعٌ « * * * » اشارت به آن است .

--> ( * ) . سورهء آل عمران ( 3 ) . آيهء 34 . ( * * ) . سورهء زخرف ( 43 ) . آيهء 28 . ( * * * ) . سورهء انعام ( 6 ) . آيهء 98 .